30 Haziran 2010 Çarşamba

Gece IV

Zaman geçtikçe buhranları seyrekleşmeye, göz pınarları kurumaya başladı. Biraz tatil iyi geldi aslında Gece'ye, gülen yüzler görmek içini aydınlatmıştı.. Yeni bir şeyler vardı aklında, esaslı bir yolculuğa hazırlanıyordu. Bir yandan geçmişini unutmak için azami çaba gösterirken diğer yandan unutmaya direnen yanına ayak uyduruyordu. Gece nöbetleri yerini mayhoş bir uyku haline bırakmıştı, huysuz bir keyif yerleşiyordu yavaş yavaş bedenine.. Yıllar sonra ortaya çıkan eski bir yüz.. Tuhaf hissediyordu, sanki yıllardır kayıp bir hazineyi bulmuş gibi.. En azından şimdi bildiği bir şey vardı: Eğer gerçek duygular varsa ortada, yıllar geçse de, sen tükendi sansan da ve yaşanması gerekiyorsa o gelip seni bulur bir gün en ümitsiz anında.
Döndüğünü Gün'e haber vermek istiyordu ama işiteceği azar ve nasihatler bir yana tekrar gideceğini söylemek gerçekten zor geliyordu. Gün'ü ikna etmek imkansızdı. Çok özlemişti sohbetlerini, sabahlara kadar kikirdedikleri zamanları.. 'Sabret!' diye tısladı, yanında Gün varmışçasına..
İçindeki tuhaf değişime şahit oluyordu an be an. Sitem etmemeyi öğrenmişti ilk olarak, kendi gibi herkes bir kere geliyordu şu dünyaya ve herkes dilediğince yaşamakta özgürdü. Hayatındaki herkesi sorumsuzca, katıksızca, beklentisizce sever olmuştu bir de. Hobilerine ağırlık veriyordu çoğunlukla, arzuladıklarını ertelemiyordu, şu eskilerden gelenin öğüdüne göre; yarın geriye kalan hayatının son günü.. Ah tabi harfleri fütursuzca ortalığa dağıttığı da aşikardı, edepli edepsiz aldırmadan aklına geleni geldiği gibi konuşur olmuştu. 
Halbüki dün gibiydi tüm sıkıntılar.. Dönüp bakınca sanki her şey tek bir günde yaşanıp bitmişti.. Her sabah kalbi daralarak uyanan o değildi adeta.. Sanılanın ve görünenin aksine unutmamıştı hiç bir şeyi ve aldatmamıştı geçmişini, ihanet etmemişti anılarına, enteresan bir şekilde sonsuza dek böyle yaşayabileceğine inanıyordu..
Yaşadığı deneyimler arasında en can sıkıcısı erkekleri tanımak olmuştu. Bu cinsin derdinin düzüşmekten ibaret olduğunu anlatmışlardı fakat gözleriyle görmek zor bir deneyim olmuştu. Aslında hayatı kolaylaştırdı bu durum. Zira dünyayı parmağında oynatabileceğine dair bir güç peyda olmuştu içinde.. Gece'nin de şeytanı uyanmıştı artık, şayet becerebilirse ruhunu sandığa tıkıp bi süre sadece bedeniyle idare edecekti, zira korumaya çalıştığı değerlerin başkalarınca anlamı yoktu..
Bavulunu hazırlamaya başladı bile, yüzü gülüyor hiç değilse..
Ece'10

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder